Kinderen “Fuckers” of “Engeltjes”?

kerstengeldickbruna_750xn

Ik open mijn Facebook en ik zie dat er een rel is ontstaan over een Vlaamse presentatrice Siska Schoeters,

Zij heeft gezegd in een interview:”Ik ben blij als die kleine fuckers op bed liggen”

Eerlijk gezegd verbaasd dit mij heel erg, niet haar stukje maar dat iedereen erover valt en er commentaar op heeft.
Want heeft niet iedereen wel eens zo’n gevoel? Eerlijk is eerlijk ik ben echt zo’n iemand die dat gevoel echt niet kent en echt niet snapt. Maar ik verbaas mij wel over alle reacties. Ik hoor namelijk om me heen niet anders, moeders die zeggen dat ze tijd voor zichzelf missen, “me”time nodig hebben en ook nog een persoon zijn naast moeder zijn. Ik heb, omdat ik juist het liefst fulltime moeder ben, het gevoel dat ik mij altijd moet verantwoorden of ik krijg het gevoel dat ik niet normaal ben. Want het lijkt wel dat eigenlijk bijna iedereen zo denkt als die Siska, dus waarom krijgt die vrouw zoveel commentaar?

Eerlijk is eerlijk als ik internet open smul ik ook van de sarcastische stukjes over waarom een peuter “de hel” is, dat je niet meer kan poepen met de wc deur dicht als je moeder bent, enz enz. Ik herken dat heus wel deels en omdat het zo overdreven is geschreven lach ik me rot. En vooral over het commentaar dat er op gegeven wordt en eigenlijk nog meer om de moeders die het herkennen en nog ergere voorbeelden noemen. Waarom ik het zo heerlijk vind om te lezen is voornamelijk omdat ik me er totaal NIET in herken. Heb ik engeltjes, of kan ik meer hebben? Ik weet het niet. Maar ik ga echt niet liever even naar mijn werk om bij te komen en mezelf te zijn, of even uit de drukte van mijn kind. Nee ik ga naar mijn werk omdat ik het geld nodig heb (en gelukkig heb ik dan leuk werk) maar het liefst zit ik echt fulltime thuis (ik ben echt in een verkeerde tijd geboren!)

Ik ben meestal die “saaie” moeder, de moeder die alleen nog maar moeder is en niks voor zichzelf doet. Maar echt, ik geniet hier echt van. Heerlijk vind ik het en als ik dat nou echt oprecht leuk vind en leuker dan een avondje uit eten, stappen, stedentrip of wat dan ook, dan moet ik dat toch lekker zelf weten? Mij maak je echt doodongelukkig door mij een weekend weg te sturen zonder kinderen. Ik spreek lekker veel met vriendinnen af met kinderen zodat ik dan (met de moeders die net zo zijn als ik) verliefd kan kijken hoe onze kinderen zo lief samen spelen en ondertussen praten we wat bij…

Het belangrijkste is dat mijn man en ik hetzelfde erin staan, en dat staan we. Gelukkig wel.
Wij lopen bijvoorbeeld in de stad, zien een nieuw Grieks restaurant en denken: “Hier moeten we eens gaan eten!” om vervolgens erachteraan te zeggen: “Nou dat is geen reden om oppas te vragen hoor, we wachten wel tot ze meekunnen”. Ook hebben we al 3 jaar een bioscoopbon liggen voor een romantische avond samen in de love-seat inclusief consumptie MET een oppas. (Ja dat kregen we van mijn zusje die maar al te graag wil oppassen.) Maar we komen er gewoon niet aan toe.

Waar wij van genieten; met z’n vieren wandelen, erop uit, weekendje weg, zwemmen enz. Als we het maar lekker samen kunnen doen! Een zaterdagmiddag naar Woezel en Pip onze kleine zien genieten is leuker dan met z’n tweetjes ergens lekker lunchen. Binnenkort gaan we voor het eerst sinds de kleinste er is op uit, naar een concert van Kensington, dan gaan ze allebei een nachtje bij mijn ouders slapen. En dan de komende jaren voorlopig weer niet!

Maargoed, ik vraag mij dus oprecht af, reageert iedereen nu “schijnheilig” of vind iedereen het “echt belachelijk” van die presentatrice? Ik snap haar dus serieus echt niet, maar ik verwachtte juist reacties als: “eindelijk iemand die het durft te zeggen”of “ik herken het helemaal”.

 

Tutten met je dochter blog……

Tutten met je dochter, wat is er leuker dan dat? Voorlopig blijft het nog bij haren vlechten en nagels lakken.

Als ik “oogjes aan het maken ben” (opmaken) kijkt Jackie altijd met open mond hoe ik dat doe. Meestal hou ik het simpel, oogpotloodje en een beetje mascara.

Maar….. tegenwoordig zie je het steeds vaker, de perfecte eyeliner.

Ik vind dat zo gaaf en ik wil dat ook wel, zo moeilijk kan het toch niet zijn? Steeds trap ik er weer in, een half uur proberen maar puntje bij paaltje dikke rode ogen omdat het steeds mis gaat en ik het met flink geweld met babydoekjes eraf aan het poetsen ben.

Dan zie ik op internet weer de perfecte look van een eyeliner en zoek ik een tutorial, ik heb ze allemaal al gehad, met een plakbandje, met een lepel, maar het resultaat is een streep recht en de ander omhoog, oftewel scheve ogen.

Ook hebben 2 vriendinnen het proberen uit te leggen, ze deden het wel even voor; in de ene hand een spiegel en in de andere de eyeliner-kwast en hoppa ze trokken een rechte strakke lijn. Ik moest gewoon oefenen.

En nu was het weer zo ver ik moest en zou eyeliner opdoen! Een simpele tutorial gevonden, wel met een lepel, maar deze zag er toch weer redelijk simpel uit. Na een paar pogingen en rode ogen leek het dan toch gelukt, een lijn, redelijk recht en gelijk. Ik was trots, maar ik zag mijn dochter van 3 heel raar kijken, toen ik vroeg wat er was vroeg ze: “Mamma ben je ziek?”

Ik heb het er maar weer afgeboend met snoetepoetsers of billendoekjes ik weet niet wat er voor mijn handen lag, maar het moest er snel weer af.

Kunnen jullie eyeliner zetten of hebben jullie de gouden tip? LET ME KNOW!

Ik ben maar met Jackie samen nagels gaan lakken……

nagellak_750xn

Schoolfotograaf

Daar was ze weer, de schoolfotograaf. Ken je dat, dat je aan de ene kant wil dat er heel veel leuke foto’s gemaakt worden maar dat je aan de andere kant denkt, toch niet teveel want dan gaat het me weer een godsvermogen kosten.

Vorig jaar kreeg ik een A4tje en daar stonden geloof ik iets van 12 foto’s op waarvan ik een selectie moest maken, want je kan ze natuurlijk niet allemaal bestellen. Dit was voor mijn doen aardig gelukt, ik heb er 9 of 10 genomen. Want ja, ze staat overal zo schattig op en steeds in een andere pose.

Vandaag was het weer zo ver, de fotograaf komt op het kinderdagverblijf van Jackie. En ik heb gevraagd of Lilly ook op de foto mocht komen, want dat is toch leuk, een mooie foto van hun samen.

Vanmorgen de haren van Jackie ingevlochten (ze ging voor de prinsessenlook voorkant ingevlochten en achter mooie lange krullen), haar mooie nieuwe jurk aan en naar het kinderdagverblijf gebracht, ik zou om 09.00 uur terugkomen met Lilly. Ik kon natuurlijk ervoor kiezen om rustig aan te doen en Jackie ook 1 keer later te brengen maar dat kan ik haar echt niet aandoen, want de “kindjesdag” is bij de kindjes ontbijten en de dag starten, owee als ik dat afpak.
20151015_071047Het was me gelukt, Jackie precies om 07.30 uur af te zetten (kinderen die tussen 07.00-07.30 worden gebracht, ontbijten mee).  Hup naar huis, Lilly drinken, omkleden, zelf nog ontbijten en een kop koffie om de dag te starten en ik kon weer terug sjeesen. Ik was er precies op tijd (uhh 09.05 uur) maar dat is toch netjes?

En toen zag ik het alweer gebeuren hoor, de fotografe had allemaal leuke ideeen voor hun samen. Jackie die Lilly vast hield, Jackie en Lilly op hun rug, Jackie en Lilly op hun buik, oh god dit wordt weer een dure grap….. Toen nog wat foto’s van Lilly alleen, want ja, ze was er nu toch. En jahoor Lilly ging leuk lachen, ik zag op het scherm van de fotograag allerlei leuke fotos voorbij flitsen en ik dacht bij alles wat ik zag: “Jaaaaa die wil ik en ja die ook!”.  Toen nog een reeks van Jackie, op haar buik, op de stoel, op een poef en in een mand. En ja natuurlijk ook weer supercute.

De fotografe gaat een selectie maken die ik weer te zien krijg en ik ben bang dat ik dus weer niet kan kiezen. De foto’s zijn in iedergeval rond de feestdagen klaar want dan kun je ze natuurlijk cadeau doen aan de opa’s en oma’s .

Daar gaat mijn 13e maand………

Dichtbij mamma

Screenshot_2015-10-12-21-53-23

Heerlijk vind ik het, mijn kleine meisje dicht tegen me aan in de draagdoek. Toen Jackie klein was kon ik er al zo van genieten, alleen vond ik toen het knopen nog erg lastig.

Ik had van Jackie nog een “rekbare” doek, toen een vriendin van mij haar zoontje perfect had geknoopt en ik dacht “huh dat knoop je toch anders?!” vertelde zij mij dat zij een geweven doek had en zij hem daarom wel zo moest knopen. Dit zat veel steviger en dit zakte niet uit! Ik heb meteen mijn andere draagdoek verkocht en een geweven gekocht in de Denim-look, lekker stoer en past overal bij. Dit zat inderdaad een stuk beter… En nu sinds 2 weken heb ik pas echt door hoe ik Lilly goed in de doek zet, hehe…

Het lukte vaak wel maar moest daar wel de tijd voor nemen. Nu gaat dit ook in een handomdraai, erg fijn. Als ik naar de stad ga en ik niet steeds helemaal de kinderwagen wil meeslepen neem ik mijn draagzak mee, klik en klaar.

Maar zoals ik al eerder schreef/liet zien, alles wat ik heb wil Jackie ook… en nu heeft ze het voor elkaar, een draagzak voor haar pop! Helemaal trots, eerst wilde ze niet zo vaak mee “schoolpaardjes” doen (boodschappen) maar nu vraagt ze het zelf, mammaaaaaa gaan we al schoolpaardjes doen? Dan mag ik popje Lilly mee in de draagzak?!

En zo werd Jackie ook een fan van het dragen, ze draagt met boodschappen doen, rondje om, naar de voetbal, in huis enz enz. Zij kan er net als ik ook zo van genieten, schattig toch?

En Lilly? Zij vind het ook heerlijk, ze valt altijd meteen lekker in slaap in de doek/zak.

Screenshot_2015-10-12-21-51-32

Minions

minionsminionsminions
Ik heb me altijd bedacht NOOIT kleding aan te doen met een filmprint, wat armoedig vond ik dat. Bij de H&M verkopen ze vaak kleding met printjes van kinderfilms afschuwelijk vind ik dat…. Pyjama’s, ja dat gaat nog maar niet als “kleding”.

Maar dan heb je zelf een dochter en alles wat zij leuk vind is ook gewoon leuk! Jackie houdt niet zo heel erg van prinsessen (Alleen van Rapunzel en Belle van Belle en het Beest) maar waar zij echt FAN van is, zijn de Minions! Die verschrikkelijk (leuke) gele poppetjes.

En ja je ziet ze OVERAL, loop een willekeurige winkel binnen en er is een geel vlak van de Minions te vinden. Niet alleen poppetjes, nee; boeken, knuffels, dekentjes, potloden, stiften, stickers, skippyballen en zelfs KOEK EN SNOEP.
Ik probeer nu vaak snel alleen naar de Albert Heijn te gaan en de andere winkels te vermijden, maar bij een rondje lopen heeft Jackie de Minions al  snel gespot. En ja dan wil ze ALLES hebben!
Mamma ik vind deze zo mooi, alsjeblieeeeeft maaaaaam, kijk nou die wil ik wel hebben hoor.

En ja je gaat je grenzen verleggen, want zelfs bij de Albert Heijn vind je Minions, je koopt die “minion”hagelsslag die veel duurder is omdat je dan die big smile bij je kleintje ziet en ze, voor 5 minuten, echt gelukkig is. (Met het pak wel te verstaan, want de hagelslag mag je zelf opeten dat hoeft ze niet). Inmiddels heeft ze een onesie van de Minions, badschuim en shampoo. Ook kochten we een shirtje voor Konginsdag van een Minion (die we nu als pyjama gebruiken)… maar toen kreeg ze van haar oom een Minions legging, ohhhh die is stiekem wel heel leuk! (maar nee dat doe ik toch niet aan?!) Jawel dus! Jackie is dolgelukkig met de legging en hij is eigenlijk echt heel cool.

En toen werd ze 3 en lieten we haar verjaardagstaart in Minionstyle maken en op haar verjaardag schminkte mijn moeder Minions op haar hoofd.

De film verschrikkelijke ikke hebben we al 100x gezien (deel 1 en 2) en we zijn met Jackie voor het eerst naar de bios geweest naar: De Minions! (hoe kan het anders)

Armoedig? Nahhh nee toch? Juist heeeeeel schattig, want het is mijn kind en ze wordt er gelukkig van!

Minionfoto’s
Dit zag ik na een middagdutje toen ik hoogzwanger was toen ik mijn ogen opendeed
11244970_1452616815063015_1024287163_n(1)

Traktatie op het kinderdagverblijf
11296894_859888977414015_1725932119_n

Je moeder

Ik heb er wel eens eerder over geschreven, het lijken op je moeder/ouders. Juist de dingen die jij anders zou doen in de opvoeding, daar betrap je jezelf op, wedden?!

Het geeft niets, je kan er niets aandoen, het gaat namelijk onbewust. Vaak heb je het pas door als anderen aan je vragen wat je nou doet of zegt….

Ik weet nog precies, mijn moeder was aan het strijken en zei na een opmerking: “Ochjee ik lijk echt op mijn moeder, ik hoor gewoon mijn moeder praten nu ik dit zeg en ik had me juist voorgenomen dit niet te doen!”

En nu heb ik hetzelfde, nee ik sta niet te strijken (dat doe ik nooit) maar ik heb het over de uitspraken. En dan voornamelijk de stomme uitspraken die mijn moeder doet. (die ze weer van mijn oma heeft volgens mij)

Een paar voorbeelden:
Wat gaan we doen? – Poepen in een oude VOETBALschoen
Billen van de kinderen – billenbibs (ja ik zeg dat echt!)
Slapen van de kinderen – kleine slapie doen (overigens dat ik alles verklein naar de kinderen, slapie, bedje, popje, jasje, tandjes enz enz)
Sorry mijn moeder heet Corry en ik zeg Sorry mijn oma heet Corry (klopt overigens).
Kijken met je “kijkoogjes” ja dat is ook een woord… achterlijk niet? Maar ik hoor het mezelf ook zeggen in de Intertoys…

Maar dat is niet alles, ook in het doen zie ik dat Jackie mij nadoet, dan denk ik WAAROM doet ze een luier in haar mond als ze haar pop gaat verschonen? Vervolgens verschoon ik haar zusje en betrap ik mij erop dat ik de luier even in mijn mond stop (om goed uit te vouwen) voor ik hem omdoe… En als Jackie de autosleutel even moet vasthouden doet ze het mapje ook in haar mond, want dat hoort toch? Uhh ja dat doe ik als ik aan mijn ene arm 3 boodschappentassen heb hangen en aan de andere kant de maxi cosi hangt…

Achja…. Ik ga er maar vanuit dat iedereen hier last van heeft…..

Of niet?

248933_171626489565203_7992293_n
M
et mijn gekke moeder

Lachbaby

Hebben wij weer, een lachbaby, zo’n eentje die altijd lacht en tevreden is.

Nee even serieus, het is heeeeeerlijk en dat al voor de tweede keer.
Jackie was een vrolijke rustige baby. Vele om mij heen zeiden; “Wacht jij maar tot je een tweede krijgt, die is vast heel anders! Slapeloze nachten en vooral niet makkelijk, want een tweede keer kan nooit zo zijn en een tweede is altijd anders!”

Zal dat echt zo zijn? Zijn we met Jackie zo verwend en kan dat inderdaad niet een tweede keer? Jackie sliep vrijwel meteen door en de eerste jaren sliep ze uit tot 09.00/09.30 uur. Ik moet eerlijk toegeven de laatste tijd is het 08.00 uur en ja dat vind ik vroeg. Ik kan niet zonder slaap, ik word daar niet bepaald een leuker mens van. En heel vroeg opstaan al helemaaaaal niet, ik ben namelijk echt een avondmens. We waren al bang, nog zo’n perfect kind kan toch nooit? Maar het is toch echt zo, Lilly lacht de hele dag, zelfs al vanaf het begin met geluid! En anders slaapt ze of kijkt ze rustig om zich heen. Ze slaapt ’s nachts al heel wat uren door en huilt alleen als haar eten niet snel genoeg komt. (net haar zus)

Maar een pasgeboren baby kan toch helemaal niet lachen? Dat zijn stuipjes wordt er gezegd. Maar toen ik bij het consultatiebureau was ging ze vrolijk verder. Lachen, lachen, lachen, de arts vroeg of zij nu het eerste lachje had, nee mevrouw zo is ze de hele dag. En ze is zelfs al een tijdje aan het brabbelen, ja ik heb het op camera mensen! Nou, ze is wel erg tevreden, voegde de arts toe, je ziet dat jullie als ouders rustig zijn want dat straalt ze uit.

Uhh rustig?! Ik heb haar maar niet verwezen naar mijn blog over de verhuisstress, er staan hier nogsteeds onuitgepakte dozen en mijn roos was blijkbaar ook als sneeuw voor de zon verdwenen. Maar blijkbaar geven wij toch de rust en regelmaat die ze nodig heeft.  Maar ik denk ook dat er een stukje “geluk” meespeelt. Want als ik om mij heen kijk zie ik veel lieve mamma’s die het toch wat moeilijker hebben. Mamma’s met veel geduld en liefde maar waarbij het er wel anders aantoe gaat. Damn wat heb ik respect voor deze moeders, dan besef ik dat wij best een uitzondering zijn en dat wij echt wel geluk hebben en dat al voor de tweede keer.

20151002_180144

Jeugdsentiment

Fotoboeken van vroeger, hoe cool is dat om daar in te bladeren? Vooral nu ik zelf kinderen heb zoek ik vaker even terug hoe ik er rond deze leeftijd uitzag. Want iedereen zegt dat ze op hun vader lijken, maar nu ik mezelf zo eens terug zie herken ik toch ook wel “mij” erin (soms dan).

En dan die kleren van vroeger, oh my…. hoe kon mijn moeder mij dat aandoen? Wat erg, mijn kinderen zijn echt altijd leuk gekleed (vind ik dan). Waarschijnlijk zeggen de meiden later ook: “Mam, dat je DAT bij ons hebt aangetrokken, dat kan ECHT niet hoor!”

En dan dat mijn moeder hetzelfde pakje had als ik, of nog erger diezelfde bikini als ik, dat kan toch ook niet…..of wel?! Tot voorkort vond ik het echt NOT DONE, maar nu ik zelf 2 meiden heb snap ik mijn moeder steeds vaker.

Ik betrap me erop dat ik die ene zwembroek voor Jackie bij de Hema toch stiekem leuker vond omdat ik dan dezelfde in een bikini kon kopen voor mezelf…. Voor de meiden heb ik al een setje dezelfde kleren en ja, als dat in mijn maat ook verkrijgbaar was had ik dat serieus echt wel gekocht, hoe tof zou dat zijn?! jackie(Jackie en ik hebben 1 dezelfde trui, zie foto)

En dan die dingen die tot voorkort oerlelijk waren, die nu echt tof zijn! Zo dragen mijn kinderen allebei een pyjamapakje dat van mijn zusje is geweest, ruim 22 jaar oud dus. Echt “old skool” dat het gewoon weer leuk is!

Oma, mijn moeder, heeft bijna al ons speelgoed van vroeger bewaard, als Jackie daarmee speelt denk ik vaak ohja dat had ik ook en dan komen de herinneringen weer boven. Wat was er vroeger tof speelgoed, veel leuker dan nu denk ik dan. En iedere keer komt mijn moeder weer met nieuwe dingen van vroeger. Zo ook afgelopen weekend, poppenkleertjes, ik herinner het me nog precies. Kleertjes van mijn pop Tommie (mijn neefje Tom was geboren dus mijn pop heette Tommie).

En is het suf om hetzelfde als je moeder te hebben? Nee volgens Jackie is het cool, want alles wat ik heb, wil zij ook. Vooral sieraden, ik had een ring gevonden en toen ik die droeg moest ze per se ook een ring, die hebben we vandaag maar even gehaald, welke?

De lieveheersbeestjesring net als mamma vroeger!
(al zal die van mij, als ik hem nog kan vinden, ovaal en verbogen zijn)

ringgg

Trouwen?!

Vroeger droomde ik, net als bijna ieder meisje, van een droombruiloft met een groot feest en een hele mooie grote witte jurk.

Maar dan loopt alles toch anders dan verwacht, je wordt verliefd en gaat samenwonen. Langzaam ga je het over de toekomst hebben en zo ook over trouwen. Voor ons was een gezin beginnen belangrijker  dan trouwen.

En toen was ik zwanger van Jackie, we woonden wel samen maar niets was geregeld, geen samenlevingscontract, geregistreerd partnerschap of huwelijk. Dus moest Rudy eerst het kind erkennen en na de geboorte gezag aanvragen. Zo kon het dus ook…

Toen ik zwanger was van Lilly en we op dat moment ook een huis gingen kopen leek het ons makkelijker om te trouwen, geen gedoe van erkennen, gezag aanvragen en voor mij ook niet geheel onbelangrijk, ik wilde dezelfde achternaam als mijn geliefde en kinderen.

Maar met een kindje op komst en een nieuw koophuis kon ik mijn droombruiloft wel op mijn bolle zwangere buik schrijven. Dus zou het maandagmorgen worden omdat je dan gratis kan trouwen. Maar nee een gratis maandagmorgen trouwerij zonder jurk en poespas is geen trouwerij. Je trouwt maar 1x en dat moet mooi, geweldig en bijzonder zijn. Dus besloten we voor het geregistreerde partnerschap te gaan. Het zogenaamde homo huwelijk. Alle gemakken van trouwen want; alles omtrent het kind is geregeld, zelfde achternaam en makkelijk met het huis kopen.

En trouwen, dat komt nog, ons plan is om over een paar jaar het geregistreerd partnerschap om te zetten in trouwen, met onze mooie meiden als bruidsmeisjes!

Ik weet nog niet precies wanneer, hoe en wat, maar wat ik wel weet is dat Cynthia Veenman de styling mag gaan doen, wat een topwijf is dat! Naast dat zij heel goed is in haar vak, heeft ze ook de nodige dosis humor (wat dan weer erg handig is als je barst van de zenuwen!).

Neem eens een kijkje op haar site, zeker de moeite waard, naast haar geweldige portfolio is nu ook haar e-book te downloaden! Ze crosst heel Nederland door (en zelfs daarbuiten)!

Tot over een paar jaar op onze parteeeeeh

Cynthia Veenman VISAGIE & HAARSTYLING
cyn

Je eigen kinderen….

Iedereen met kinderen is het met me eens, je eigen kinderen zijn gewoon de leukste, liefste, de mooiste en natuurlijk de best gelukte.

Zo ook de mijne!

Alles wat ze doen is leuk, mooi en perfect. Ik betrap me erop dat ik altijd een big smile heb als ik naar ze kijk, zo trots ben ik op ze. Als ik met anderen over ze praat begin ik te stralen.

En nu, mijn grote kleine meid is zondag alweer 3 jaar geworden en wat was het een feest! DRIE jaar alweer, het is echt zo, de tijd vliegt voorbij.

Ik kan me de dag dat ze geboren is zo goed herinneren, als de dag van gisteren. (zoals je vaker om je heen hoort.) In die 3 jaar heeft ze zoveel geleerd, kruipen, zitten, lopen, rennen, praten en is ze ook gegroeid niet normaal. Soms gaat het een beetje te hard, waar blijft de tijd.

En nu is nummer 2 er al! De kleine kleine meid is ookal weer bijna 8 weken.

Kon je de tijd maar even stil zetten, eigenlijk gewoon even heel lang!

jl