Ja, ’s nachts uit bed moeten is voor mij niet te doen. Ik ben echt een avondmens, maar zodra ik eenmaal in bed lig kan ik er niet meer uitkomen.
Gelukkig slapen beide kids vanaf dag 1 door. Oke oke, toen ze baby waren liet ik ze heus niet verhongeren en kregen ze netjes een nachtvoeding maar dit kon half slapend en het belangrijkste ik kon in bed blijven liggen.

Nu ze 5 en 2 jaar oud zijn hoef ik er dus echt nooit ’s nachts uit en ja dat is een luxe als ik vriendinnen mag geloven. Heel soms is Lilly haar “peen” kwijt en zoek ik deze half slapend voor haar. Maar nu, er is een ramp! Ik moet dus regelmatig ’s nachts uit bed! En nee niet voor mijn kinderen, niet omdat ik moet plassen, omdat de kachel nog aanstaat of een andere logische reden. Nee ik moet uit bed voor mijn konijnen!

Zijn het je kinderen niet zijn het de konijnen. 

Als er een kat in onze tuin komt, vliegen ze omhoog en beginnen ze te stampen en nee dat houdt niet vanzelf op, ze zijn superbang. Chill… dan kan ik dus halfnaakt naar beneden en naar buiten in de tuin naar het hok (hopende dat de buren niet kijken waar die herrie vandaan komt) even een lichtje op ze schijnen en zeggen stttt niks aan de hand en het is over. Ahhhh zelfs dan komt het zorgelijke moedergevoel bij me naar boven. Maar chill? Nee ik baal echt, ik ben buiten in de kou geweest, naar beneden met licht aan en op de een of andere manier krijg ik dan een loopneus en kan ik niet meer in slaap komen. Soms als ze stampen denk ik, even blijven liggen ze stoppen vast zo, maar dan stoot Rudy mij aan om te zeggen, Shiiiihiiirrr je konijnen. Mijn konijnen? Die van de kinderen! Oke, oke ik ga al…..

Dusss konijnen makkelijke huisdieren? Niet persee, maar eerlijk?! Ze zijn wel superleuk! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *